| Babalar hep kendi ardında saklanır / Kimsenin görmediği gölgelerinde / Gizli gizli gözyaşı biriktirirler akşamlarında... / Herkesin uyuduğu vakitlerde / Bilirim ki uzaklarda / Yapayalnız bir çocuk düşer aklına... / Boşalan kadehlerde / Geceye yakılan gizli bir ağıttır / Saklı kalan gözyaşları... / İsimsiz bir mezar taşıdır artık / O hiç yaşanmayan / Akşamları masa başlarında / İlk aşk ki o hiç paylaşılamayan / Ve bıyıkları yeni terlerken gençliğimizin / İlk düşüncesidir anlatılamayan / Temizlemek için gündüzleri bile siyaha boyanmış dünyaları / Hiçbir zaman göğsüne yaslanıp uyuyamamaktır / Resimlerde kalmış bir babanın... / Babalar hep kendi ardına saklanırlar / Ve sadece çocukları bulurlar onları... / Melih Coşkun
|
|
| Bu şiir 130 kişi tarafından okundu. | |